biliyor musun bazen konuşma penceremizi açıyorum
baya açıp o küçük pencereyi izliyorum
sanki bizi birbirimize bağlayan bir geçit
online olduğunda seviniyorum
kendimi sana daha yakın hissediyorum
çok saçma ama gerçek

online olmadığında da bir şey değişmiyor zaten
artık o penceden sana bir şey söyleyemiyorum

sana anlatmadığım her problem olduğundan daha zor
sana anlatamadığım şakalar o kadar da komik değil
sana anlatamadığım her şey daha zevksiz
mutlu olduğum anlar bile kursağımda kalıyor

özlüyorum
ki neyi özlediğimi bile bilmiyorum
seni özlemeyi mi özledim
sana seni ne kadar özlediğimi söyleyebilmeyi mi
çünkü bunu bile yapamıyorum artık

nefret mi ediyosun benden yoksa önemsemiyo musun onu da bilmiyorum
ya da eşyalarımı ne yaptın
bizim olanların artık iyesi başka iyelik ekleri mi var

bunu daha önce de söylediğime eminim
geçirdiğimiz azıcık zaman içinde kendimi dünyanın en güzel kızı gibi hissettim
gerçekten de öyleydim
senin için dünyanın en güzel kızı bendim
emindim
seni en güzel ben öper seninle en güzel ben sevişirdim
konuşmayı en çok sevdiğin ve seni en mutlu edebilecek kişi de yine bendim
kuşkum yoktu
sana dokunduğumda ve seni düşününce hissettiklerime bir de bu mutlak his eklenince muhteşem bir şey oluyordu işte

biz ne olduğunu anlayamadık
aşk dedik
böylesini yaşamadık dedik

daha önce yaşadıklarımız bu kadar kuvvetli değildi
buna en yakın hissettiklerimiz bile zamana yenildi
sulanınca yoğunluğunu kaybeden de oldu çok güçlü başladığı için hızlı tükenen de
sonuçta gerçek değildi hiçbirisi ve hiç sürmedi
bunun da başına aynısı gelir mi korkusu kapladı içimi

sonra o his
korkmakta yanılmadığımı gördüm
gözünün önüne aşk yüzünden çekildiğini söylediğim perde
hormonların oyunu dediğim o kör edici baş döndürücü şey
gitti bir gün senden
o gidince benim senin yokluğunda sana tutunacağım bir şeyim kalmadı

kendi değerimi başkalarının gözünde aramadım hiç
biri beni güzel bulduğu için güzel hissetmedim
biri aferin dediği için başarılı hissetmedim kendimi
bu ben değilim
peki neden şimdi böyle oldum

alıp yıldızlara çıkarıp sonra ta oralardan yere bıraktığın için mi

“gölge gibi hissettim
benim olmayan bu şehirde ellerim cebimde yürürken
senin kulağıma söylediğin ve benim inandığım o yalan neydi” diye düşünürken
senin için 1 gün önce dünyalar olduğuma eminken
gölge gibi hissettim
çok içip sokaklarda sızsam kendime gelirim gibi hissediyorum
ben kaçsam da kaçamıyorum

mutlu veda

mutlu veda

biliyor musun bazen konuşma penceremizi açıyorum baya açıp o küçük pencereyi izliyorum sanki bizi birbirimize bağlayan bir geçit online olduğunda seviniyorum kendimi sana daha yakın hissediyorum çok saçma ama gerçek...

INTRODUCING the new RELATIONSHIP LITE beta

INTRODUCING the new RELATIONSHIP LITE beta

biliyor musun bazen konuşma penceremizi açıyorum baya açıp o küçük pencereyi izliyorum sanki bizi birbirimize bağlayan bir geçit online olduğunda seviniyorum kendimi sana daha yakın hissediyorum çok saçma ama gerçek...

YORUMLAR

Şu an hiç yorum yok.

YORUM EKLE

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir